Chaussée d’Amour: voor deze bonte personages blijf je kijken

20.03.2017
Door Andy V

Een hoerenmadam die over de kasseien trippelt op nette naaldhakken en in een stijf mantelpakje, een oude pooier die niet kan verkroppen dat zijn rijk stilaan ten einde is, en een handvol schaarsgeklede straatmadeliefjes. Het minste wat je van de cast van Chaussée d’Amour kunt zeggen, is dat-ie “kleurrijk” is …

Van glazen villa tot glazen straatje

Chaussée d’Amour begon als een trein – eentje waar de conductrices in korte rokjes paraderen en de reizigers amper weten wat hen overkomt. We zagen de vader van hoofdpersonage Sylvia de pijp uit gaan, en hoerenbaas Willy om een pijpbeurt smeken. We keken toe hoe het masker van de al te gladde Daniël afgleed en zijn huwelijk mee de dieperik inging. We volgden het hoofdpersonage en haar twee koters naar de Chaussée, waar ze noodgedwongen hun luxeleventje inruilden voor slapen op een doorgezakte zetel en – in het geval van Sylvia’s zoontje – met open mond staren naar hoertjes die hun klanten verwennen. Jawadde.

“Don’t mess with me” Sylvia

Hoofdpersonage Sylvia (Tiny Bertels) maakt een indrukwekkende evolutie door van burgerlijke huisvrouw die zich enkel bezighoudt met ecologisch behangpapier kiezen tot een taaie tante die zich niets laat wijsmaken. Het leven gooit haar heel wat uitdagingen voor de voeten, maar in plaats van er met een boog omheen te lopen, schopt ze er met volle energie tegenaan. Geef toe: zo hard onderhandelen dat de ruige Willy er een hartaanval van krijgt? R-e-s-p-e-c-t.

“Whip it” Willy

Willy (Josse De Pauw) is de “Keizer van de Chaussée” – ex-uitbater van de Cats en SM-liefhebber. Hij laat zich maar al te graag mishandelen door meesteres Valentina (Kadèr Gürbüz), die met de zweep in de hand geboren lijkt te zijn. Willy probeert zijn stoere imago hoog te houden, maar kan – ondanks zijn gladgeschoren knikker en zijn flashy outfits – niet verbergen dat hij een dagje ouder wordt.

Jos “mijnen oprit!” Vandeneynde

Frank Focketyn kruipt in de vettige overal van Jos Vandeneynde om gestalte te geven aan een brave garagist die met een al even brave huisvrouw getrouwd is. Maar klopt dat imago wel? Voor zijn deur wordt namelijk een lijk in het asfalt gevonden. Misschien zijn schuldgevoelens de oorzaak van die groeven op zijn melancholische gezicht?